Instalacja sieciowa

Na przykładzie Mandrivy przedstawiam instalację dystrybucji poprzez sieć. Każda znana mi dystrybucja, a jest ich sporo, oferuje taką formę instalacji. Zaleca się ją osobom, które nie chcą tracić czasu na pobieranie pliku *.iso przeznaczonego do wypalenia płyty DVD. Niemniej, należy zaopatrzyć się w nośnik CD lub pamięć USB. Decydując się na tą formę instalacji należy upewnić się, że posiadamy w miarę szybkie łącze internetowe. Opisana metoda ma zastosowanie do wszystkich wydań Mandrivy.
Z wybranego przez nas serwera Mandrivy poprzez klienta ftp wchodzimy do katalogu foo/official/current/i586/install/images/. Dla serwera free.fr i architektury 32 będzie to ścieżka ftp://ftp.free.fr/mirrors/ftp.mandriva.com/MandrivaLinux/official/current/i586/install/images/. W tym katalogu znajduje się plik boot.iso. Plik ten pobieramy na dysk twardy naszego komputera. Po pobraniu pliku wypalamy go np. k3b na przygotowany wcześniej nośnik CD. Można pobrany plik wczytać do pamięci USB posiłkując się opisaną tutaj metodą. Po wypaleniu płyty restartujemy komputer i w biosie wybieramy start z nośnika CD. Po kilku sekundach otrzymamy komunikat o wyborze nośnika do instalacji. Na tym ekranie wybieramy FTP Server. Następny krok to wybór naszego połączenia internetowego. Następny ekran, który nam się pokazuje, przynajmniej u mnie (ale zależy to od Waszej sieci), zostawiamy pusty, tj. nic nie wpisujemy i klikamy OK. Kolejny to konfiguracja proxy, jeśli ktoś je wykorzystuje, musi wpisać odpowiednie parametry. Ja nie używam więc zostawiam puste i klikam OK. W kolejnym ekranie wybieramy co chcemy zainstalować na swoim komputerze. Domniemywam, że wybierzecie Mandrivę 2010, wiec klikamy na 2010 i zatwierdzamy OK. Następnie wybieramy serwer, z którego pobierzemy pliki do instalacji. Należy przy tym pamiętać, że wybór serwera na tym etapie jest równoznaczny z wyborem serwera do aktualizacji. Gdy wybraliśmy serwer, zaznaczamy go i klikamy OK. Po wyborze serwera pokaże się nam kolejny ekran. Zostawiamy tak jak się pokazało i klikamy OK. W zależności od tego jak szybkie posiadamy łącze po chwili pokaże się nam instalator taki jak z obrazu .iso przeznaczonego dla płyty DVD. Postępujemy zgodnie z poleceniami instalatora. Analogicznie postępujemy przy architekturze x86-64.
Różnica in plus przy tej metodzie instalacji jest taka, że przy jednym procesie instalujemy zamknięte sterowniki do kart graficznych, javę (Sun), najaktualniejsze pakiety i inne sterowniki, których wymaga nasz sprzęt a nie będących na płycie DVD z uwagi na ograniczenia pojemności takiego nośnika.
Niniejszy film obrazuje początek instalacji sieciowej. Powodzenia.


instalacja sieciowa